Jul 31, 2014

එය මෙසේ සිදු විය යුතුය



මහමෙරක් වන් නුබේ වෙනස,
සීමා මායිම් නොමැතිව,
දරා ගත නොහැකි තැන,

ඉතිරි වූ එකම විසදුම,
කියා ගත නොහැකි සෙනෙහසින් බැඳී වූ,
අපම හමු වී සිනා සුනු තැන්,
හැර යාම පමණි.



විටින් විට, හරි පරිස්සමට,
එහෙව් සෙනෙහස් සිතක් මරමින්,
නුඹ පන දුන් සැකය හා යහළු, කේන්ති සිත,

තව දුරටත් දළු නොලියන නමුදු,
එලෙසම පවතීවි.

නුඹ කෙරෙහි, නුබේ සිත නොරිදවීමෙහි,
මගේ සැලකීම කොතරම්ද නම්,
අදටත්, මේ මොහොතෙත්,
නුඹ බලයෙන් පන දුන් ඒ හිතට,
පෙර තිබූ සෙනෙහසින් බැඳි සිත,
යට කර පාගා දැමිය නොහැක.

මට නුඹ ගැන දුකය.
වෙලාවකට හැගීම් නුඹ හට විහිලුවක් බව දැනෙනා විට,
මට මම ගැනම දුකය.
එහෙත් නුඹ අසවලුන් සමග ගනු දෙනු කර,
මටත් නොකියාම, නුඹ තනිවම වේදනා සිතක අතරමං වන විට,
මට මම ගැනත්, නුඹ ගැනත් දුකය.

මේවා මම කළ වැරදිය,
නුඹ මගේ හිතට සමීප කර ගත්තා වැඩිය,
ඉවසුවා වැඩිය,
එතරම් රිදුනේ ඒ නිසාය,,,

මම නුඹව හැර යමි.
නුඹටත් මටත් අතීතයටවත් නැති කලක් හැර දමමින් යන්නට යමි.
ඒ නුඹ හට රිදුනාද කියා සොයා බැලීමට නොව,
තව දුරටත් හිත් මරා දමනු හා විදවන රිදුම් දැකීමට නොහැකි බැවිනි.

නුමුදු කතාව අහවර නැත,
නැවත නැවතත් ඉතිහාසය ලියවෙන බව මම දනිමි,
ඒ දවස අද හෝ හෙට නොවන බවද මම දනිමි,,,
කවදා හෝ අපි හමු වේවි.
දොඩමළු වේවි...
කිසිවක් නොවූ ගානට හිනා වේවි...
ඒ අතරම, නුඹටත් හොරෙන් නුඹේ හිතට දැනේවි,
දුටුවාට නුඹ හා සිනා සී මේ දොඩමළු වන්නේ,
නුබේ හිතට සමීප වූ සහෝදර සෙනෙහි හිත නොවන බවට...

එහෙත් මම කළ එකම වරද,
නුඹ විසින් මරා දැමූ ඒ සෙනෙහස් සිත,
නිසි ලෙස මිහිදන් කර සැනසවීම පමණි!

Jul 5, 2014

දෙවියන් මැරීම :: අසාධාරණ හා ආත්මාර්ථකාමී මිනිස් සිත

ඒ 2007, මම AL කරල නිදහසේ ගෙවන කාලය. කඩ්ඩ හදා ගන්න කියල තිබිරිගස්යායේ කඩු ක්ලාස් ගිය කාලය. මට ඒ ක්ලාස් එකේදී සෙට් උනා යාළුවෙක්, සිත්තරෙක්, ඒ වගේම ඌ කළාකරුවෙක්. වෙනස් අදහස් තියෙන සංවාදයට කැමති පුද්ගලයෙක්. හැමදාම ක්ලාස් ඉවර වෙලා පාර එහා පැත්තේ තියෙන කඩයට රිංගල සිගරට් එකක් උරන ගමන් මොකක් හරි දෙයක් ලොකුම ලොකු කරල, සාහිතය එක්ක කියවන එක තමයි මුගේ එකම සතුට. තිබුන යාළුකම වැඩි නිසාම උබේ සමාජවාදී හිතට ඕන උනේ හැම තිස්සෙම ගණිත තර්ක දාන මාව ටිකක් වෙනස් කරන්නෙ. :P
ඒත් උඹ කියපු කතා හිනාවක් දා ගෙන අහන් ඉන්නවට වඩා මට උඹ කියනවන තරමටම අහන් ඉදීමේ උවමනාවක් ඒ දවස් වල තිබුනේ නෑ, විහිළුවක් කරල 'එහෙම වෙන්නත් බෑ නේද මචං ?' කියල ඇහුවට. ;-)

මට තාමත් මතකයි, ඒදාත් මොකක්දෝ සිංහළ පොතක් දිග ඇරගෙන මට 'දෙවියන් මැරීම' ගැන වචනයෙන් වචනය කියල දුන්නු අපූරුව. උඹ මගේ අවධානය බිඳෙන කොට, ආයිත් පේළිය මුලින්ම පටන් අරන් කියල දුන්නා. කොච්චර කලක් ගියාද...උඹ එදා මොන ගැඹුරු තේරුමකින් මේ දෙය කියල දුන්නද කියන්න මම තාමත් දන්නේ නෑ. මේ දෙය උඹ එදා හුගාක් උවමනාවෙන් කියවපු හෙතුවත්, මෙහි මුල් රචකන් මේ වගේ නිමිත්තක් වචන කරන්න හේතුවත් මම දන්නේ නෑ. ඒ වගේම මේ දේවල් කතා කරපු තර්ක කරපු කාලයත් දැන් අපෙන් ඈත් වෙලා. ඒත් මට හිතෙනව මේ දේවල් නිකම්ම අහක දමිය යුතු දේවල නොවන බව. උඹ එදා ගත්තු උත්සහය අපතේ ගියෙ නෑ මචං....




















බුද්ධිය මිත‍්‍රයෙකැයි, සිතු මම

දිනක් මග රැක සිට
මගේ දෙවියන් මරා හෙලීමි,
දැවැන්තයකු වන බුද්ධිය
අඳුරෙහි මහ අඩි තබමින්
මා පිටි පසින් එනු 
මට ඇසෙයි. 

එහෙත් දෙවියන් සිටි කල මෙන් 

දැන් මට 
සැක හැර ගමන් කළ නොහැක
මා වැටුණු කල
දැන් දෙවියන් නැති හෙයින්
මම
නැඟී සිටිය යුතු ය.

යළිත් දෙවියන් සොයා ගිය මට

උන්වහන්සේගේ රන්වන් මළ සිරුර
මඟ අසල,
නුග ගස යට තිබී සම්බ විය
ස්වාමීනි, යළිත් නැඟී සිට
මා හා පෙර මෙන්
එනු මැනවයි මම කීමි
උන්වහන්සේ නැඟී නොසිටින්නේ...
බුද්ධියතම
දත් දෙපළ පෙන්නා
විලිස්සමින්
මා පිටිපස සිටින හෙයින් බව
මම දනිමි

"එහෙත් මට බුද්ධිය ගසා පලවා හැරිය නොහැකිය

ඔහු මා අතහැර නොයයි. "

දෙවියන් මැරීම,


-ජී බී සේනානායක-