ඒ 2007, මම AL කරල නිදහසේ ගෙවන කාලය. කඩ්ඩ හදා ගන්න කියල තිබිරිගස්යායේ කඩු ක්ලාස් ගිය කාලය. මට ඒ ක්ලාස් එකේදී සෙට් උනා යාළුවෙක්, සිත්තරෙක්, ඒ වගේම ඌ කළාකරුවෙක්. වෙනස් අදහස් තියෙන සංවාදයට කැමති පුද්ගලයෙක්. හැමදාම ක්ලාස් ඉවර වෙලා පාර එහා පැත්තේ තියෙන කඩයට රිංගල සිගරට් එකක් උරන ගමන් මොකක් හරි දෙයක් ලොකුම ලොකු කරල, සාහිතය එක්ක කියවන එක තමයි මුගේ එකම සතුට. තිබුන යාළුකම වැඩි නිසාම උබේ සමාජවාදී හිතට ඕන උනේ හැම තිස්සෙම ගණිත තර්ක දාන මාව ටිකක් වෙනස් කරන්නෙ. :P
ඒත් උඹ කියපු කතා හිනාවක් දා ගෙන අහන් ඉන්නවට වඩා මට උඹ කියනවන තරමටම අහන් ඉදීමේ උවමනාවක් ඒ දවස් වල තිබුනේ නෑ, විහිළුවක් කරල 'එහෙම වෙන්නත් බෑ නේද මචං ?' කියල ඇහුවට. ;-)
මට තාමත් මතකයි, ඒදාත් මොකක්දෝ සිංහළ පොතක් දිග ඇරගෙන මට 'දෙවියන් මැරීම' ගැන වචනයෙන් වචනය කියල දුන්නු අපූරුව. උඹ මගේ අවධානය බිඳෙන කොට, ආයිත් පේළිය මුලින්ම පටන් අරන් කියල දුන්නා. කොච්චර කලක් ගියාද...උඹ එදා මොන ගැඹුරු තේරුමකින් මේ දෙය කියල දුන්නද කියන්න මම තාමත් දන්නේ නෑ. මේ දෙය උඹ එදා හුගාක් උවමනාවෙන් කියවපු හෙතුවත්, මෙහි මුල් රචකන් මේ වගේ නිමිත්තක් වචන කරන්න හේතුවත් මම දන්නේ නෑ. ඒ වගේම මේ දේවල් කතා කරපු තර්ක කරපු කාලයත් දැන් අපෙන් ඈත් වෙලා. ඒත් මට හිතෙනව මේ දේවල් නිකම්ම අහක දමිය යුතු දේවල නොවන බව. උඹ එදා ගත්තු උත්සහය අපතේ ගියෙ නෑ මචං....
බුද්ධිය මිත්රයෙකැයි සිතු මම,
දිනක් මග රැක සිට
මගේ දෙවියන් මරා හෙලීමි.
දැවැන්තයකු වන බුද්ධිය,
අඳුරෙහි මහ අඩි තබමින්,
මා පිටි පසින් එනු මට ඇසෙයි...
එහෙත් දෙවියන් සිටි කල මෙන්,
දැන් මට සැක හැර ගමන් කළ නොහැක.
මා වැටුණු කල, දැන් දෙවියන් නැති හෙයින්,
මමම නැඟී සිටිය යුතු ය...
යළිත් දෙවියන් සොයා ගිය මට,
උන්වහන්සේගේ රන්වන් මළ සිරුර,
මඟ අසල නුග ගස යට තිබී සම්බ විය..
ස්වාමීනි...!
යළිත් නැඟී සිට මා හා පෙර මෙන්,
එනු මැනවයි මම කීමි...
උන්වහන්සේ යළි නැඟී නොසිටින්නේ,,
බුද්ධිය තම දත් දෙපළ පෙන්නා විලිස්සමින්,
මා පිටිපස සිටින හෙයින් බව මම දනිමි....!
"එහෙත් මට බුද්ධිය ගසා පලවා හැරිය නොහැකිය,
-ඔහු මා අතහැර නොයයි -"
දෙවියන් මැරීම,
-ජී බී සේනානායක-
